Plan

Ruhum gezinmeye başladı yine türlü dünyalarda. İstediğim yalnızca kendimi bulabilmek, gerçek olduğumu hissedebilmek.. Bu hissin geçmesini diliyorum nicedir. Sanki bir ben varım, bir de bedenim var. Ne yazık ki çoğu zaman koordineli çalışmıyorlar. Bölünüyorum. İçinde olduğum yerin çok dışında oluyorum. Hani olur ya bir rüya görürsün, rüyadaki insanları ve yaşananları dışarıdan izlersin sadece. Hayalet gibi. Bazen kendini bile görürsün dışarıdan. Müdahale edemezsin, etmezsin. Sadece bakarsın. Anlamaya bile çalışmazsın. Bakarsın. Öyle işte. Bakıyorum, izliyorum. Görünmemek istiyorum, saklanıyorum. Gözlerime gerçekmiş gibi bir bakış oturtuyorum, beni salıveriyorum havaya. Ben geziniyor. Ben düşünüyor. Ben uçuyor. Beden robotlaşıyor. Beden esprilere gülüyor, beden konuşmalara katılıyor, beden yazıp çiziyor. Ben uçuyor. Ben uyuşmuş. Ben kaybolmuş. Ben nereye gideceğini bilmiyor. Ben ne istediğini bilmiyor. Ben sadece uçuyor. Ben bedenle birleşmeyi bekliyor. Ben bir şeylere tutunmayı, ben bir amaç bulmayı bekliyor. Ben bedeni doldurabilmek istiyor.