Saturday, 23 January 2010

Düğmeli

24 yaşındayım.
Yaşamak istiyorum.
Gülmek istiyorum.
Delice sevmek ve sevilmek istiyorum.
Uçup kaçmak istiyorum.
İnsanların yüzlerinin güldüğü yerlerde olmak istiyorum.
Hayatta genç olmak istiyorum.
Genç yaşamak.
Şimdiyse kapana kısılmış gibiyim.
Farklı olursam çemberin dışında kalırım.
Sosyal kaygılarım var benim, statü kaygılarım.
Belki de benim değil aslında o kaygılar.
Başka seçeneğim yoktu çünkü
Ben kaygılı olmayı öğrendim hayatım boyunca, öyle öğretildi.
Ailem övünebilsin, insanlar imrensin..
Öyle oldu.. Peki ben ne oldum?
Hırslı ve doyumsuz oldum.
Sürekli ilgi ve takdire muhtaç oldum.
Kendimle yetinemez oldum. Hep daha fazlasını istedim.
Alamayınca kendimi yer oldum.
Kendimi yedikçe mutsuz oldum.
Mutsuz oldukça daha çok dibe çöktüm.
Sanırım dibe vurdum ya da çok yaklaştım diyelim.
Yukarı çıkma vakti geldi çoktan.
Çıkış yolu arıyorum. Hırslarımı dizginlemenin yolunu arıyorum.
Onlardan biri olup farklı olabilmenin yolunu arıyorum.
Akışkan olmayı başarabilmeliyim.
Akışkan, enerjik, cesur
Eski günlerdeki gibi
Henüz büyümediğim zamanlardaki gibi

Monday, 18 January 2010

Hesaplaşma

Vallahi kafayı yemek üzereyim.. Sanırım çok taktığım için iyice gözüme batıyor bu aralar kendim! Bırak arkadaşım.. Rahatla.. Sen busun, olmak istemiyorsan da değiştirmek senin elinde. Madem hoşuna gitmiyor bu hallerin başka biri ol. Hayalindeki insan ol. Ol kardeşim, elini ayağını tutan mı var sanki?! ah be kızım, küçüksün ya hala.. Büyüyemedin ya hala.. Ben sıkıldım artık küçük olmandan. Benim için büyü artık. Olgunlaş. Bırakmayı öğren. Hırslarını geride bırak artık. İstediğini alamayınca mutsuz olma. Birileri için önemli olmadığın kadar başkaları için önemlisin. Seni önemseyenlerle ol, boşa çaba harcama. Bazen tokatlamak istiyorum seni.. Şöyle iyice bir sarsmak.. Kendine gel.. İstediğin gibi biri ol.. Kendinden iyice nefret etmeden istediğin gibi biri ol.. Ve mutlu ol. Hem de çoooooooooooooooooooooooookkk mutlu ol. İstediğin herşey yolunun üzerinde seni bekliyor. Öptüm canım..