Hadi artık diğer yere gidelim. Kimler geliyor?
Merhaba siz de mi buradasınız? Ne güzel. İsimleriniz ne? Tanıştığımıza memnun oldum.
Sanırım olmayacak bu iş.
Evet oldu galiba.
Bu gece değil.
...
Hadi çıkalım, geç kalıyoruz.
Geldi işte, ben de seni bekliyordum.
Neden mi?
...
Günaydın.
Görüşmek üzere. Herşey için teşekkürler.
...
Evet mutluyum. Herşey çok güzel gidiyor. Umarım devam eder.
...
Ama neden?
Uzak mı? Nasıl yani?
Ama...
...
Gidiyor musun? İyi yolculuklar.
Tabi ki görüşürüz. Merak etme.
Kendine iyi bak.
...
Boşluk
...
Boşluk
...
Boşluk
...
Hoşgeldin.
Çok iyiyim.
Uzun zaman oldu.
Gerçekten böyle mi düşünüyorsun?
Bilmiyordum, şaşırttın beni.
Sevindim.
Ne?
Ama daha iki dakika önce...
Anlıyorum.
Ne benimle ne bensiz diyorsun yani.
O zaman ben gideyim.
Hayır, bırak elimi.
İyi ederim ben kendimi.
...
İyi edemedim ben kendimi.
...
Yok canım bana bakmamıştır, yanlışın olacak.
İzledi mi gerçekten beni?
...
Neyse ya, böyle oldu bu hikaye de.
...
Senden hiç beklemezdim. Ne gerek vardı böyle bir şey yapmana.
Ama sen de yanındaydın.
Tabi ki dışarıda konuşabiliriz.
Hiçbir zaman anlayamadım bunların nedenini.
Hep aynı şeyleri söylüyorsun.
O zaman bırak da gideyim.
O zaman bırakma da gitmemeyim.
Dayanamıyorum.
Burayı terk etmem gerek.
Hayır peşimden gelme lütfen. Gelirsen...
Geliyorsun demek.
Hayır tekrar dinleyemem seni.
Daha fazla koşamayacağım.
Hala oturuyor musun orada.
İzleme beni lütfen.
Bana doğru geliyorsun farkındasın değil mi?
Yaklaşıyorsun.
Daha da yaklaşıyorsun.
Ama bana böyle sarılırsan...
Peki neden?
Madem saklayacaksın yüzünü boynumda, o zaman neden?
...
Dün gece rüyamda seni gördüm.
Halbuki sen yanımdaydın.
Daha önce hiç böyle bir şey olmamıştı.
Yetmeyen, az gelen ne?
Ancak rüyalarımla beraber tamamlayabiliyorum varlığını, uyurken elin elime kenetlense bile.
...
Günaydın.
Gitmeliyim.
Hayır sen kal.
Güle güle.
...
Boşluk
...
Gelir misin?
Tamam on dakika sonra görüşürüz.
...
Boşluk
...
Deprem
...
Canavar
...
Gerginlik
...
Rahatlama
...
Boşluk
...
Belirsizlik
...
Boşluk...
No comments:
Post a Comment