Ne yaptım biliyor musun?

İlk defa gözlerimi sımsıkı kapamadım. Ya da kapayamadım diyelim. Biliyordum böyle bir son olacağını, ne zaman gelecek diye bekliyordum. Yine de çok canım acıdı.
"Git desem de kal desem de yaş dolar gözüm. Dokunma yaralarıma, içimde çıkmaz yollara. Yapma, dudaklarınla kalbime dokunup onu acıtma. Vurma yaralarıma. Kar yağmasın baharıma. Yapma, dudaklarınla kalbime dokunup onu acıtma.."

Gülmeye başlamıştım ben, mutlu olmaya başlamıştım. Yolda yürürken bulutları hissetmeye başlamıştım.
"Açtım ellerimi dilenci gibi. Çok görme ne olur, çevirme geri. Küçük bir çocuğun sevinci gibi avuç içi kadar mutluluk yeter.."

Ben mutluluğu yaşarken küçük bir kuş ayaklarındaki minik tırnaklarını içimde bir yerlere batırarak beni gerçeklerden koparmamak için uğraştı. Hissediyordum kuşumun bana yardım etmek istediğini. Olabildiği kadar kulak vermeye çalıştım ona.
"İfadende kararsızsın, ışıkların altında. Seni tutan bir şeyler var, korkuların yanında.."

Bir gün oldu, bir akşam. Özlemekli bir akşam oldu. Yakın, içten bir akşam. O akşam kendimi açtım. O akşam inandım ben ona. Dudaklarım inandı, kalbim inandı. İlk defa yanımdan ayrıldığında son kez bakıyormuş gibi bakmadım arkasından.
"Hadi gir ruhuma sar beni, çal fikrimi deli et beni, fırtınalar kopar içimde, unuttur bana kendimi.."

O gece gülücüklerle uyudum. Nereden bileyim keşke uyanmasaydım diyeceğimi? Maalesef uyandım. Öyle bir uyandım ki.. Sudan çıkmış balık oldum. Kendi kendime çırpındım. Nefes alamadım. Bir ağladım, bir güldüm. Duvarlar arasında duramadım. Kızdım neye kızdığımı anlamadan. Kendime kızayım dedim, olmadı. Ona kızayım dedim, o da olmadı. İçimdeki delikle kalakaldım.
"Yerimi bilmem, bilmem ne taraftayım. Sesimi duymam, ne zamandır araftayım.."

Şimdi bilmiyorum neredeyim. Bilmiyorum ne hissedeyim. Bir yanım hala beklerken onu bir yanım arkama bakmadan kaç diyor yalvararak. Kaçmak en iyisi, en doğrusu belki de.
"Hani var ya tutamazsın kendini. Bir ümitle ya olursa dersin hep bile bile herşeyin bittiğini. Sonradan kor ayrılıklar an be an akıp gider zaman sana aldırmadan.."


Biliyorum, bir gün olacak ben arkama bakınca ne hissettiğimi bile hatırlamayacağım. Biliyorum, hayat bana bir sürü sürpriz getirecek. Ben bir gün birini çok mutlu edeceğim. Onu mutlu edebildiğim için kendimi de seveceğim. Şimdi sen bana üzülme diyeceksin yine. Sen istemesen de ben üzüleceğim. Sen olsan da olmasan da üzüleceğim. Çok taze daha herşey. Ben olabildiğince üzüleceğim ve bu sayede atacağım bütün hastalıklı duygularımı kalbimden. Kırgınlığımı sonuna kadar deşerek sivri çakımla, atacağım her parçanı içimden. Bir gün senin bana verdiğin burukluk yalnızca bir çentik olacak diğerlerinin yanında. Ben şarkılarımı hep söyleyeceğim o çentiklerin hepsine tepeden bakarak.
"Sen hey sen
En son giden
Sen sen olmayacaksın
Bana güven istersen
Ne canım böyle yanıp coşacak
Ne bu mevsim hep kış kalacak
Yeniden bulacak birini bu kalp bulacak
O da gitse son olmayacak bana güven istersen
Aynı deftere isimler yazacak ellerim
Yanınıza sevgililer, yeni sevgililer seçecek geceler bilirim
Zor gelecek, çok zor gelecek bazen dostlarım bile
En son sevdiğin, son sevdiğin ben olmayacağım bana güven
Yaz ortasında için bir anda ürperecek
Bir gülecek bir küseceksin ama geçecek
Aşk kendini aşk bizleri zar zor temize çekecek
Senin de boynu bükük bir defterin olacak bir gün
Bana güven."