Araf

Kalbin işine bak
Yüzüne bakamaz
Ağlar durur sen uyurken
Yalnız olamayan böyle mi yapar
Dersen
Anlarım

Aşkın içine bak
En güzeline
Hem var hem yok mu
Bile Bile
Adalet yok ya
Canımı yakar bu sessizlik

Yerimi bilmem
Bilmem ne taraftayım
Sesimi duyamam
Ne zamandır araftayım

Kimler varmıl içimde
Yoklama yaptım
Deliler çıktı, cellatlar
Bir de şeytanlar

Kalbin işine bak
Yüzüne bakamaz
Ağlar durur sen uyurken

(Mor ve Ötesi)

Yük

Sığınmak istiyorum.
Yatağıma girip yorganımı başımın üzerine kadar çekip büzülmek, küçülmek ve kaybolmak istiyorum.
Sığınmak istiyorum birine, bir şeylere.
Babama değil, anneme değil, kardeşime değil, sevgilime değil, dostuma değil. Onlara sığınamam. Onlara karşı güçlü durmam gerek. Onlar için eğlenceli ve mutlu olmam gerek.
Sığınmak istiyorum.
Bağırarak ağlamak istiyorum.
Her zaman kötü olsam bile her zaman sığınabilmek istiyorum.
Kalbimde ve boğazımda düğümcükler olmasın istiyorum.
Düğümcük olduğunda da dağıtılabilsin istiyorum, birikerek çoğalmasın, nefesimi kesmesin.
Kendi kendime yetebilmek istiyorum.
Biraz yardım istiyorum.

Bailey's

Yoruldum..
İnsanlar ne dertler yaşıyor, benimkiler de dert mi derdim..
Hiç başına gelmez sanıyor insan..
Geliyormuş işte..
Sabır ve güç istiyorum..
Neler oluyor böyle!!

Düğmeli

24 yaşındayım.
Yaşamak istiyorum.
Gülmek istiyorum.
Delice sevmek ve sevilmek istiyorum.
Uçup kaçmak istiyorum.
İnsanların yüzlerinin güldüğü yerlerde olmak istiyorum.
Hayatta genç olmak istiyorum.
Genç yaşamak.
Şimdiyse kapana kısılmış gibiyim.
Farklı olursam çemberin dışında kalırım.
Sosyal kaygılarım var benim, statü kaygılarım.
Belki de benim değil aslında o kaygılar.
Başka seçeneğim yoktu çünkü
Ben kaygılı olmayı öğrendim hayatım boyunca, öyle öğretildi.
Ailem övünebilsin, insanlar imrensin..
Öyle oldu.. Peki ben ne oldum?
Hırslı ve doyumsuz oldum.
Sürekli ilgi ve takdire muhtaç oldum.
Kendimle yetinemez oldum. Hep daha fazlasını istedim.
Alamayınca kendimi yer oldum.
Kendimi yedikçe mutsuz oldum.
Mutsuz oldukça daha çok dibe çöktüm.
Sanırım dibe vurdum ya da çok yaklaştım diyelim.
Yukarı çıkma vakti geldi çoktan.
Çıkış yolu arıyorum. Hırslarımı dizginlemenin yolunu arıyorum.
Onlardan biri olup farklı olabilmenin yolunu arıyorum.
Akışkan olmayı başarabilmeliyim.
Akışkan, enerjik, cesur
Eski günlerdeki gibi
Henüz büyümediğim zamanlardaki gibi

Hesaplaşma

Vallahi kafayı yemek üzereyim.. Sanırım çok taktığım için iyice gözüme batıyor bu aralar kendim! Bırak arkadaşım.. Rahatla.. Sen busun, olmak istemiyorsan da değiştirmek senin elinde. Madem hoşuna gitmiyor bu hallerin başka biri ol. Hayalindeki insan ol. Ol kardeşim, elini ayağını tutan mı var sanki?! ah be kızım, küçüksün ya hala.. Büyüyemedin ya hala.. Ben sıkıldım artık küçük olmandan. Benim için büyü artık. Olgunlaş. Bırakmayı öğren. Hırslarını geride bırak artık. İstediğini alamayınca mutsuz olma. Birileri için önemli olmadığın kadar başkaları için önemlisin. Seni önemseyenlerle ol, boşa çaba harcama. Bazen tokatlamak istiyorum seni.. Şöyle iyice bir sarsmak.. Kendine gel.. İstediğin gibi biri ol.. Kendinden iyice nefret etmeden istediğin gibi biri ol.. Ve mutlu ol. Hem de çoooooooooooooooooooooooookkk mutlu ol. İstediğin herşey yolunun üzerinde seni bekliyor. Öptüm canım..

Çıkmaz

Durdum..
Döndüm..
Oturdum..
Yattım..
Kalktım..
Okudum..
Yazdım..
Söyledim..
Sustum..
Sabrettim..
Bekledim..
Geldim..
Gittim..
Koştum..
Düştüm..
Ayağa kalktım..
Sendeledim..
Tökezledim..
Tutundum..
Destek aldım..
Destek oldum..

Hep düşündüm,
Ama hiç bulamadım..

Tutsana Ellerimi

Sana bu karanlık bu gürültü içinde
Ellerimi uzatıyorum
Sen bu karanlık bu gürültü içinde
Görmüyorsun
Bütün köşeleri tutmuşlar
Ortada meydanlar, gözler içinde
Sana anlatamıyorum
Bütün bu köşeler, bu karanlık, bu ıslak, bu gürültü

Tutsana ellerimi
Ellerimi görmüyor musun?
Tutsana ellerimi
Ellerimi görmüyor musun?