..

"Saçımı kestim.
Çok uzamıştı
Sıkıldım"

Bu kadar kolaydı bunu söylemek.
Donakaldım
Nefesim kesildi
Sanki bana söylenmiş gibi
Sanki gerçekmiş gibi
Gel de inan şimdi,
Gel de güven.
Artık filmlerde bile mutlu son yok
Yazık
Çok yazık..

After Work Party

Herkes gitti
Bana deli gözüyle bakarak gittiler hem de
Onların yerine başkaları geldi, hijyen de geldi
Boş sandalyelere bakıyorum
Bugünlerde burası eksik
Daha doğrusu yarım
Yarımken daha iyi olduğunu hissediyorum
Bana iyi gelmiyor çünkü herşeyin, herkesin tam olması
Canım yanıyor herkes tam olunca
Bitti desem de buruluyor içim
En kötüsü de
Nedendir bilinmez
Sürekli yanımda bir yerlerde oluyor
Yanımda oldukça kalbim göğsüme sığamıyor
Tabağımdakiler boğazımdan aşağıya inemiyor
Hatta ağzıma bile giremiyor
Bitsin artık
Karmaşa bitsin
O artık bitsin
Hissizleşmek, uyuşmak istiyorum
Kokusunu almamak
Yüzünü görmemek
Kayıtsız sesini duymamak
Suratını asışına maruz kalmamak
Karşısında aptal gibi davranmamak istiyorum
Uykusuz gecelerim bitsin istiyorum
Kendimi kötü hissetmem bitsin istiyorum
Anlayacağın istiyorum da istiyorum

Görünmez

Işıklar çaktı
Gök gürledi
Yağmurlar ıslattı herşeyi
Herkesi
Ve bugün ben
Küçüldüm
Unufak oldum
Yok oldum
:(

Nihayet

Uyandım bembeyaz bir sabahtı
Son yıllardaki en sert ayazdı
Sıcacıktın taze kahve tadında
Havalandı kalbim kuş kanadında

Oysa umut ne kadar azdı
Gündelikti, anlıktı, birazdı
Okşarken inatçı saçlarını
Hissettiğim kara kışta sarı yazdı

Nihayet

Diyar diyar gezdim geldim
Safiyeti sezdim geldim
Kendi ateşine yanan pervaneydim
Yalanımdan bezdim geldim

Uzandım, örttüm bağrını usulca
Öptüm olgun erik gibi ağzını
Yürekten bir dua kondurdum alnına
Tadını çıkar dedim kalbime

Oysa umut ne kadar azdı
Gündelikti, anlıktı, birazdı
Okşarken inatçı saçlarını
Hissettiğim kara kışta sarı yazdı

Nihayet

Diyar diyar gezdim geldim
Safiyeti sezdim geldim
Kendi ateşine yanan pervaneydim
Yalanımdan bezdim geldim

10

Tek kare
Tatlı
Donuk
Utangaç
Tek karede gördüm hepsini
Anlar donup kaldı
Ben donup kaldım
Hayal gibiydi herşey

Uyanış..

Tam açmaya heveslenecekken
Yüzüne çarpılan kapılar
O kapıların ardından bakakalmak
“Ağlarken içim
Güldü gözlerim
Bir günah gibi gizledim”
Sadece bir tane değildi gizlediğim
Çoktu
Çok
...
Dalan gözlerimi üzerine aldı
Oysa ki o değildi dalıp gittiğim
O sadece deryada bir damlaydı
Başka damlalar geldiğinde
Karışıp gidecek onlarcasının arasına
Daldığım kendimdi
Kendi hayatım
Kendi benliğim
Kendi seçimlerim
Onda aradığım dostluktu
Farklılıktı
Delilikti
Saplantılı bir şeydi belki de
Olmayacağın verdiği hazdı
Artık beklemiyorum hiçbir şey
Ben sıcaklığı beklerken
Gözü gözümden kaçar oldu
Benden kaçar oldu
Büyü bozuldu
Özlediklerim oldu
Gördüklerim özlediklerimi boğdu
Özlediklerim bir anda rüya oldu
Ben rüya oldum
Herkesin hayatından yok oldum
Sabah kalktıklarında kafalarına takılan
Ama hatırlayamadıkları
Hatırlayamadıkları için silip attıkları
Ama bir gün gerçek olacağım
Etten kemikten
Herkesten herşeyden daha gerçek
O zaman bir anda hatırlayacaklar beni
Görükleri ama unuttukları rüyayı
Görmek isteyecekleri
Ama bir daha göremeyecekleri rüyayı
Burulacak içleri
Burulacak içim
Hepsi için
Kocaman sarılacağım hepsine
Bir anlığına
Ve çıkıp gideceğim hayatlarından uzaklara
Aynadaki buhar olacağım
Ya da bir göz kırpış uzaklıktaki hayal
Aynada görünüp kaybolan

Söz-Müzik: Sezen Aksu

Gidiyorum yine bu şehirden
Ayaklarım geri geri
Tekerlekler almış başını
Dönüyor dönüyor

Sanki bütün büyük aşkların ortak kaderi
Ah beni en çok bu mahvediyor

Ah beni beni
Vah beni beni
Nerelere gideyim, nasıl edeyim
Al beni beni
Sar beni beni
Saramazsan eğer körfeze bırak
Gurup ile söneyim