Uyanış..

Tam açmaya heveslenecekken
Yüzüne çarpılan kapılar
O kapıların ardından bakakalmak
“Ağlarken içim
Güldü gözlerim
Bir günah gibi gizledim”
Sadece bir tane değildi gizlediğim
Çoktu
Çok
...
Dalan gözlerimi üzerine aldı
Oysa ki o değildi dalıp gittiğim
O sadece deryada bir damlaydı
Başka damlalar geldiğinde
Karışıp gidecek onlarcasının arasına
Daldığım kendimdi
Kendi hayatım
Kendi benliğim
Kendi seçimlerim
Onda aradığım dostluktu
Farklılıktı
Delilikti
Saplantılı bir şeydi belki de
Olmayacağın verdiği hazdı
Artık beklemiyorum hiçbir şey
Ben sıcaklığı beklerken
Gözü gözümden kaçar oldu
Benden kaçar oldu
Büyü bozuldu
Özlediklerim oldu
Gördüklerim özlediklerimi boğdu
Özlediklerim bir anda rüya oldu
Ben rüya oldum
Herkesin hayatından yok oldum
Sabah kalktıklarında kafalarına takılan
Ama hatırlayamadıkları
Hatırlayamadıkları için silip attıkları
Ama bir gün gerçek olacağım
Etten kemikten
Herkesten herşeyden daha gerçek
O zaman bir anda hatırlayacaklar beni
Görükleri ama unuttukları rüyayı
Görmek isteyecekleri
Ama bir daha göremeyecekleri rüyayı
Burulacak içleri
Burulacak içim
Hepsi için
Kocaman sarılacağım hepsine
Bir anlığına
Ve çıkıp gideceğim hayatlarından uzaklara
Aynadaki buhar olacağım
Ya da bir göz kırpış uzaklıktaki hayal
Aynada görünüp kaybolan